Allrisk, extra uitgebreid of beperkt: welke woonverzekering kiest u?

Drie niveaus, één echte vraag

Verzekeraars verkopen de woonverzekering in drie dekkingsniveaus, en de namen verschillen per maatschappij: basis, beperkt, standaard, uitgebreid, extra uitgebreid, compleet, allrisk, all-in. Achter die namen zit één indeling. De beperkte dekking vergoedt schade door de klassieke, met naam genoemde gebeurtenissen: brand, blikseminslag, ontploffing, storm, inbraak en diefstal, water uit leidingen en apparaten. De extra uitgebreide dekking voegt gebeurtenissen toe zoals neerslag die naar binnen komt, vandalisme, schade door omvallende bomen en glasbreuk, maar sluit schade door eigen toedoen uit. De allrisk-dekking draait de logica om: alle plotselinge, van buiten komende schade is gedekt, tenzij de polis haar uitsluit — en dus ook de televisie die u van de muur stoot, het glas rode wijn op de bank, de telefoon die in het toilet valt.

De Consumentenbond vat het verschil zo samen: bij allrisk krijgt u ook geld terug bij schade die u zelf veroorzaakt, bijvoorbeeld omdat u iets omstoot of laat vallen; bij extra uitgebreid niet, en de premie daarvan is lager.

Wat bij alle drie gedekt is

De grote risico's zitten in elk niveau: brand met rook, roet en bluswater; blikseminslag en ontploffing; storm; inbraak en diefstal; waterschade door een gesprongen leiding of een lekkende wasmachine. Wie alleen tegen de ramp verzekerd wil zijn die het huis of de inboedel wegvaagt, is met een beperkte dekking niet slecht af. Het verschil tussen de niveaus zit in de dagelijkse pech, niet in de ramp.

Wat allrisk niet is

Allrisk betekent niet "alles". Uitgesloten blijven opzet en roekeloosheid (artikel 7:952 BW), slijtage en achterstallig onderhoud, schade die geleidelijk ontstaat (schimmel, houtworm, verzakking), en schade die onder een andere verzekering valt, zoals de aansprakelijkheid voor schade aan andermans spullen. Ook de maxima per categorie — sieraden, apparatuur, kunst — en het eigen risico gelden gewoon. En de afschrijving blijft: bij de meeste verzekeraars nieuwwaarde zolang de dagwaarde meer is dan 40 procent van de nieuwwaarde, daarna dagwaarde, met gunstiger regelingen bij enkele maatschappijen.

Voor wie welk niveau

Beperkt past bij wie weinig inboedel van waarde heeft, een strak budget heeft en kleine schades zelf kan dragen: een studentenkamer, een sober ingericht huurappartement. Extra uitgebreid is het gangbare niveau voor de meeste huishoudens: de ramp én de weersgebeurtenissen, zonder te betalen voor eigen onhandigheid. Allrisk loont bij jonge kinderen, huisdieren, veel elektronica en een nieuwe inboedel waarvan de nieuwwaarde nog hoog is — en bij een opstalverzekering met een dure keuken en badkamer, waar een gevallen pan of een boor in een leiding direct in de duizenden euro's loopt.

Reken het verschil in premie om naar wat het per jaar kost, en zet daar de schades tegenover die u in een gemiddeld jaar zou claimen. Wie in vijf jaar nooit iets heeft laten vallen, betaalt bij allrisk voor een kans die hij zelden benut; wie twee peuters heeft, verdient het verschil vaak in één schade terug. Vergeet het eigen risico niet: een kleine allrisk-schade onder het eigen risico levert niets op.

Opstal en inboedel: hetzelfde niveau?

Dat hoeft niet. Veel eigenaren kiezen allrisk voor de opstal — de keuken, de vloer, de badkamer zijn duur en kwetsbaar voor doe-het-zelfschade — en extra uitgebreid voor de inboedel, of andersom. Sluit u beide bij dezelfde verzekeraar af, dan voorkomt u discussies over wat opstal is en wat inboedel (een vaste vloer, een inbouwkast) en krijgt u vaak een combinatiekorting. Lees ook het verschil tussen opstal en inboedel en hoe het eigen risico de premie beïnvloedt.